تبليغاتX
عشق

عشق

عشق

شکنجه گر

رو به تو سجده میکنم  دری به کعبه باز نیست

 

بس  که  طواف  کردمت مرا  به حج نیاز نیست

 

به  هر  طرف  نظر  کنم  نماز  من  نماز  نیست

 

مرا  به  بند  میکشی  از  این  رهاترم   کنی

 

زخم   نمیزنی   به   من   که مبتلا ترم  کنی

 

از  همه  توبه   میکنم   بلکه   تو   باورم کنی

 

.

 

.

قلب من از صدای تو  چه عاشقانه کوك شد

 

تمام   پرسه های من  کنار  تو  سلوك  شد

 

عذاب میکشم ولی عذاب من گناه نیست

 

وقتی شکنجه گر تو ئی  شکنجه اشتباه نیست

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم شهریور 1389ساعت 15:44  توسط حامد  | 


یکی بهش زنگ بزنه                           بگه هنوز تو فکرشم

بگه هنوز مثل قدیم                            ناز نگاشو میکشم

یکی بهش زنگ بزنه                           بگه که میمیرم براش

بگه هنوزم عاشقم                             عاشق اون طعم لباش

بهش بگین اگه ۱ روز                            نبینمش دق میکنم

دل و براش قربونی با                            دلیل و منطق میکنم

بهش  بگین اگه بخواد                           همیشه عاشق میمونم

تمام شعرامو براش                               با اشک و هق هق میخونم

یکی بهش زنگ بزنه                               بگه هنوز تو فکرشم

بگه هنوز مثل قدیم                                 ناز نگاشو میکشم

من بی اوووووووون

تموم کارررررررررررم

آخهههههه مثلههههه اونو ااااااز

کجااا بیاااااررررررم

دارم بهت میگم نرو باره ۲۰ تومه

۱ روز پشیمون میشی که دیگه نیس طعمه

کاشکی بهم میگفتی آخر قصم و

که ۱ روزی ممکنه فراموش کنی اسممو

بهم میگی برو وقتی جلوم راه بسته شده

وقتی وجودم به وجود تو وابسته شده

ببین          طعمه  دلشو نسپرده پیشت

که بزاری بری دچار افسردگی شه

بی تو چشای من پر خونه بس که بیداره

آخه میدونی زندگیم به تو بستگی داره

اگه باشی خوبم

اگه نباشی ۱ روانی

میشم  که انگاری اصلا  مال این طرفا  نیس

بهش بگین اگه بخواد                            دنیا  رو آتیش میزنم

اونی که عاشق ۲تا                              چشای آبیشه منم

بهش بگین که همه چیز                         بهم  میریزه وقتی نیست

اگه نباشه حتی مردن                           دیگه  کاره سختی نیست

من بی اوووووووون

تموم کارررررررررررم

آخهههههه مثلههههه اونو ااااااز

کجااا بیاااااررررررم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم شهریور 1389ساعت 22:45  توسط حامد  | 

چقدر سخته

 

چقدر سخته که چشمات رنگ غم باشه

ولی ظاهر پر از خنده

چقدر سخته که عشقت اسمون باشه

ولی اسون بگن چنده

چقدر سخته کلامت ساده پرپر شه

نتونی ناجی اش باشی

چقدر سخته که رفتن راه اخر شه

نتونی راهیش باشی

چقدر سخته دلت پر باشه ساکت شی

ولی تو سینه داغون شی

چه بد بخته قناری که بخونه

اما رویاش حس بیرونه

چه بدبخته گلی که مونده تو گلدون

                               غمش یک قطره بارونه

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 18:58  توسط حامد  | 

« فردا خواهم رفت »

چه بيهوده کاري است نشستن و گفتن . ثانيه ها را به خدمت واژه ها گرفتن و کاغذهاي سفيد را خط خطي کردن .
من هنوز رفتن را نمي شناسم ، حتي يک قدم هم بر تن جاده نسائيده ام .
من هنوز نه پروانه ها را مي شناسم و نه کبوتران را .

من اينجايم...

نه به آبي ترين آسمان رسيده ام و نه به بي رنگ ترين دريا . من هنوز در بند .اژه هايم . هرچه ميگويم مرا بيشتر به عذاب رهايي مبتلا مي سازند.

فکر ميکنم که پيش از اين هم گفته ام که خواهم رفت ...!!

غروب است ! يک غروب آرام و دلتنگ.

امروز هم تمام شد و من هنوز اينجايم و بر تن سفيد کاغذ ها خطوط دلتنگي ام را مي نگارم ، ولي نه ، فردا ، فردا بي ترديد خواهم رفت

مي روم به اوج ...

مي روم تا نهايت عــــــشق ...

شايد آنجا مکاني را بيابم تا در آن لحظه اي به آن آرامش جودانه برسم . به آن گمشده اي که سالهاست بي نتيجه در جست و جويش کوچه پس کوچه هاي دلتنگي را طي کرده ام . با دو بال شکسته پر خواهم زد و همچون پرستو هاي مهاجر به شهر زيباي عـــــــشق پر خواهم کشيد .

آري اينک اين منم با کوله باري از خاطرات تلخ و شيرين و با اميد به فردايي که شايد هرگز نيايد


اين منم و زير لب مي گويم : « فردا خواهم رفت »

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مرداد 1389ساعت 18:12  توسط حامد  | 

دلتنگم، دلتنگ...!

گاه دلتنگ مي شوم

دلتنگتر از همه دلتنگي ها

گوشه اي مي نشينم

و حسرت ها را مي شمارم

و باختن ها را،

و صداي شکستن ها را...

نمي دانم من کدام اميد را نااميد کرده ام

و کدام خواهش را نشنيدم

و به کدام دلتنگي خنديدم

که اين چنين دلتنگم.

دلتنگم، دلتنگ...!

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مرداد 1389ساعت 18:7  توسط حامد  |